Хайр хаана байна?

Хайрыг би олон газраас хайлаа. Хүн бүрээс хайлаа, ном номноос эрлээ, уянгын киноноос хайлаа. Хэлбэрийг нь олсон ч дотроо гүн мэдэрсэнгүй. Хайрлагдаж өссөн хүүхэд насны эмээгийн харц, өвөөгийн тэврэлт дурсамжин дотор л дулаахан байна. Үрсдээ өгөх хайрыг өөрөөсөө ургуулахыг хүснэ. Хайрлахыг хүснэ. Хайрлуулж байж хайрлаж чадах юм бол хайрлуулахыг хүснэ. Хайрыг гаднаас биш дотроос олдог гэж зөндөө эрлээ. Харагдахгүй хайр, мэдрэгдэхгүй хайранд эрхэлж ундаалах хэцүү юм аа. Дотор байгаа юм бол гараад ирээч, хальж цалгиад нүдийг минь нээгээд, сэтгэлийг минь цэлмээгээд өгөөч.

Annonser

Раашийн Оюундарийн ”Хайрлагдсан эмэгтэйн зурвас” ном

2011.11.05-ны өдөр ингэж бичсэн байна.

Саяхан би санамсаргvй явж байгаад гэрийнхээ ойролцоох номын дэлгvvрээр ороод гарахаар шийдлээ. Ороод шинэ содон юм юу байна гээд єрєєтэй номнуудыг тойруулан харж байтал шингэн ягаан хавтастай нэгэн номны гарчиг нvдэнд тусав. ”Хайр… эмэгтэй… зур” гэсэн гурван vгнээс бусдыг нь хажуу талынх нь ном таглажээ. Худалдагчаас тэр номыг аваад єгєхийг хvслээ. Авч харвал ”Хайрлагдсан эмэгтэйн захидал” Раашийн Оюундарь гэсэн байв. ємнєх vгийг нь уншихад талархлаар эхэлж, эмэгтэйчvvдэд хандсан халуун сэтгэлээр vргэлжилсэн байх нь таалагдаад, худалдаад авчихлаа.

Гэртээ ирээд, хийх ёстой зvйлсээ амжуулчихаад, яаран уншив. Унших тусам улам сонирхол татаж, нэгэн увидсаар намайг далласаар хоёр хоногийн дотор арын хавтасыг нь хаасныхаа дараа ямар их зvйлийг ойлгож авснаа, бас эмэгтэй хvн, эхнэр хvн гэж ямар байх ёстой вэ гэдгийг мэдэж авснаа ойлгосон юм. Бас номоо уншаад дуусчихсан гэж бодохоор бага зэрэг гунигтай санагдсан шvv.

Раашийн Оюундарь бол FM 104,5-ын хєтлєгч гэдгийг би энэ номноос мэдэж авсан юм. Энэхvv радио долгионоор дандаа гэр бvл, хайр сэтгэл, хvvхдийн хvмvvжил, баяр баясгалантай, амар амгалан амьдралын талаар сонирхолтой сайхан нэвтрvvлгvvд явдагийг би хальт сонсож байсан боловч тухалж сонсож байсан удаагvй билээ. Хаа нэгтээ таксинд явахад ч юмуу 104,5 явж байж таарвал яасан сайхан зvйл хийдэг хvмvvс вэ гээд л єнгєрдєг байсан. Тэгвэл Оюундарь эгч бол тэр радио долгионы ”Халуун цай” хэмээх нэвтрvvлгийг олон жил хєтєлсєн хvн юм билээ. єдєр бvрийн 9,30 минутаас Монголын олон гэрийн эзэгтэй нарын сэтгэлийн vгийг сонсож, vлгэр дууриал болсон хvчирхэг хvмvvсээс авахуулаад эгэл жирийн хэн нэгнийн студидээ урин, эмэгтэй хvний мяндсан ухаан, аз жаргалын талаар хvvрнэдэг тийм нэгэн нэвтрvvлэгч юм билээ. Тиймдээ ч тvvний нэр жишээгээр баялаг, амьдралд дэндvv ойр, бас орчуулгын How to номнуудыг бодоход хамаагvй амьд санагдсан шvv.

Номын мєр бvрээс хайрлагдсан эмэгтэйн аз жаргалыг мэдэрч, хайрлагдсан эмэгтэй байхын тулд яаж орших талаархи мэдлэгийг олж авсан. Энэ ном олон олон гэр бvлvvдийг эзэгтэйгээр нь дамжуулан аз жаргалын дулаахан орон болгож, мянга мянган залуухан бvсгvйчvvдэд ирээдvйн амьдралынх нь луужин болно гэдэг итгэл тєрсєн шvv. Гэр бvлий аз жаргал бvсгvй хvнээс эхэлдэг гэдгийг, гэрийг гийгvvлэгч бол гэргий хvн юм байна гэдгийг энэ номын vг бvр таны дотоод танд шивнэх болно.

Далайн ламтай санаандгүй таарсан тэмдэглэл

Ээжтэйгээ єдєржин гадуур явж байгаад 17 цагаас эхлэх ёстой байсан жолооны хичээлээ яагаад ч юм 16 цагаас гэж єєрєє бодчихоод, 15 цаг єнгєрч байх vед замдаа буулаа. Жолооны сургуульд явж байгаа анхны єдєр маань байсан болохоор дэвтэр, бал худалдан авахаар алхаж явтал 40 мянгатын хойд талд, Бємбєгєр худалдааны тєвийн урд шинээр баригдсан дєрвєлжин шилэн байшингийн ємнє баахан хvмvvс цугларч, бєєн цагдаа нар зам дагаад зогсчихсон байхыг олж харав. Дотроо бага зэрэг гайхасхийгээд єнгєрєх гэтэл юу ч юм намайг тvр азнааж, яагаад ч юм би эргэж харахад хvрсэн юм. Тэгтэл тэр байшингийн ханан дээр наасан зурагт хуудас дээр Далай Ламын хєрєг байх бєгєєд, хажуу талд нь хэлсэн vгийг нь бичсэн харагдана. Тэр vгний утга нь: ”Бусдыг битгий гоочилж, єєг нь эр. Тэгснээрээ та єєрєє сайхан болохгvй. Харин хэн нэгний талаар хvнд ярихдаа vргэлж сайн сайхан талыг нь л хэлж бай.”- гэсэн санааг илэрхийлсэн байлаа. Шарын шашны нvдэнд дулаахан, сэтгэлд тvшигтэй тэргvvний зураг, хэлсэн vгнийх нь ухаан хоёр намайг єєрийн эрхгvй тайвшрал, баяр хєєрєєр дvvргээд, эргэн тойрноо ахин нэг сайтар ажиглах хvсэлд яагаад ч юм хєтлєв. Тэгээд хартал хvмvvс яалт ч vгvй хэн нэгнийг хvлээсэн байдалтай сэтгэл догдлон зогсож, цагдаа нар замын хєдєлгєєнийг хязгаарлаж байгаа нь илхэн анзаарагдах нь тэр.

”Би ямар харалган хvн бэ. Тvрvvн ийшээ ирж байхад зам маш их бєглєрч байсан. Бас цагдаа нар зам зохицуулж байна, мєн энэ хvмvvсийн байдлыг харахад Далай лам энд ирэх гээд байгаа юм биш vv?” гэсэн бодол толгойд зурсхийж, шуудхан эргэж алхаад, замын цаана бєєгнєрсєн хvмvvс дээр очин энэ талаар асуутал: ”Тиймээ” гэсэн хариултыг авав. Ингээд л би тэдний эгнээнд элсэн, замыг хєдєлгєєнгvй болгох цагдаа нарын vгэнд дуулгавартай орж, арагшилж зогсоод, агуу хvнийг хvлээж эхэллээ. Хэдийгээр би тодорхой шашин шvтэж, амиа даатгадаг сvсэгтэн нэгэн биш ч гэсэн шашин бvрийг хvндэлж, аль ч шашны жинхэнэ суут удирдагчид болон оюунлаг сургаальтнуудыг хvлээн зєвшєєрєхийн сацуу дотроо биширдэг билээ. Бvх шашин хvн тєрєлхтнийг жаргалын дээдээр амьдруулах гэсэн ганц зорилгын доор єєр єєсрдийн замаар сургааль айлддаг гэж би vздэг. Тиймээс миний хvндэлж биширдэг суутнуудын нэг бол яахын аргагvй  Далай лам юм.

”Хаанаас ирэх юм бол?”, ”Ийшээ орох юм байх даа”, ”Ном айлдах юм болов уу?”, ”Биднийг оруулах болов уу”- хэмээн хvмvvс бие биенээсээ асууж, ”Мэдэхгvй, би сая энvvгээр єнгєрч яваад л…”-гэсэн хариултыг бие биендээ єгцгєєж байв. Гэтэл нэгэн цагдаа Далай Ламыг айлдвар айлдахгvй болохыг хэллээ. Гэлээ ч гэсэн, ”Бид ч азтай хvмvvс юм аа”- гэж бараг хvн бvхэн инээмсэглэж байгаад хэлэлцэнэ. Би ч дотроо тэгж л бодож зогсов. Энэ зуур хvн бvр хайртай хvмvvсрvvгээ залгаж, энэ талаар бахархал дvvрэн хэлж байлаа. Би ч ялгаагvй ээжрvvгээ залгаад, хэлээд авсан шvv.

Саяхан хэсэгхэн хvний бєєгнєрєл болоод байсан тэр хавь нэг мэдэхэд улам олон хvнтэй газар боллоо. Хэн ч юу, зарлаагvй байхад хvмvvс нэг нэгээрээ цугларсаар урьдчилан бэлдэж, тєлєвлєсєн тоглолт юмуу, томоохон арга хэмжээний vеийнх шиг маш олуулаа болцгоосон байв. Цагдаа нар эмх журмыг сахиулахаар хичээж, замаар ойртох машинуудыг буцаан, зогсох гэснийг нь болиулан, хvмvvсийг хашлаганы цаана байхыг хvслээ. Миний урд ирж зогссон 7 орчим насны хvvгээ хєл хvнд эхнэртээ хєтлvvлж, бага хvvхдээ тэвэрсэн залуу их л баяртай харагдав. Зам дагасан олон цагдаа нарын бидэнтэй хамгийн ойр байсан нэг нь тэр гэр бvлийн хvvд хандаж: ”Миний хvv хойшоо зогсоорой, хvн амьтанд дайруулчихав аа” хэмээн эелдэг хэлэхэд ээж, аав хоёр нь дуу нэгтэйгээр: ”Ийм сайхан єдєр ийм азтай цугларсан хvмvvс ухаан мэдэлгvй дайрч, хvvг минь унагахгvй байлгvй дээ”- хэмээн тайвнаар хэлэхэд нь би дотроо энд байгаа зvгээр л танихгvй хvмvvс яасан их амар амгалан, бvгдээрээ хоорондоо ямар их эв тvнжинтэй байгааг гайхаад барахгvй байлаа. Уг нь бол задгай талбайд олон хvн цугларсан ямар нэгэн арга хэмжээний vеэр цагдаа нар яаж архирж, хvмvvс яаж тавтиргvйтдэг билээ дээ. Эцэг эх нь хvртэл амь шигээ хайрладаг vртээ энэ л єдєр, ийм олон хvний дунд санаа зовохгvй тайван байсан нь нэгийг хэлнэ.

Ингээд тєд удалгvй шилэн байшингийн хаалганаас гурван лам гартаа хадаг барьсаар гарч иртэл хvмvvс шуугиж, дор бvрнээ ”Ирж байх шиг байна, ирж байх шиг байна” хэмээцгээж эхлэв. Гэхдээ энэ бол хуурамч ”салют” байлаа. vvний дараачийн хэдэн хоромд бие биенээ танихгvй олон хvмvvс зvгээр л нэг нэгэнрvvгээ харан инээмсэглэж байсан нь бараг vргэлж л баргар царайлан, яарсан алхаагаар алхаж, нэг нэгнийхээ дээр гарах гэж тэмцэлддэг зантай манай хотынхоны хувьд ер бусын vзэгдэл мэт санагдсан шvv. Мэдээж бvгд тийм гэвэл єрєєсгєл ойлголт болох байх. Гэхдээ шуудайнд хийсэн vхрийн эвэр шиг, хvйтэнд даараад нэг нэгэндээ улам ойртовч єргєсєєрєє нэгнээ хатгаж шархлуулдаг vхэр зарааны vлгэр шиг монгол зан тэнд огт байгаагvй юм. Тэнд цугларсан хvvхэд, залуус, хєгшидийн зарим нь шилэн барилгын зvvн талын замын хоёр талаар, зарим нь хойгуур нь єнгєрєх замын арын єндєр довжоон дээр эгнэн зогссон байв…

Улаан, цэнхэр гэрэл дээрээ гялалзуулсан тас хар жийп баруун зvгээс айсуй. Ардаас нь нилээн чамин хар жижиг тэрэг болон хэд хэдэн машинууд (машин танихдаа би нилээн муу юм л даа) цувран ирж харагдлаа. Ингээд л ”Тэр ирлээ”- гэж миний дотор хэн нэгэн хэлэх шиг болов. Тиймээ тэр мєн байлаа.

ємнєхєн минь шахуу зогссон хар машины арын хар жийпнээс бахим чийрэг биеэ цэвэрхэн хослолоор чимсэн 4-5 залуу гарч ирээд, сvр сар хийн гvйлдэж, урд талын машинд хvрлээ. Их багш тэндээс бууж ирэх нь ээ… Машины хаалгыг залуусын нэг нь онгойлгож, дотроос нь шарын шашны лам нарын хувцастай хэдэн хvн бууж ирэв. Сэтгэл нь хєєрсєн хvмvvс ямар нэгэн шоу vзэж байгаа аятай ”vv, vv” хэмээн орилолдон, шvгэлдэж, миний зvvн урд байсан хэсэг залуус бєєгнєрєн, ихэнхи нь гар утсаа гаргаж ирээд, єндєрт єргєн бичлэг хийж эхэллээ. Тэдний ард миний нvдний харах талбай хязгаарлагдсан тул би цvнхнээсээ утсаа яаран гаргаж ирээд бас л єндєрт єргєн бичиж эхлэв. Яг зєв дvрсээ бичиж байгаагаа мэдэхгvй ч утсаа єргєєд л байлаа.

Яаж ийж байгаад хvмvvсийн дундуур толгойгоо гаргаж хартал Далай лам бидэнрvv хараад гараараа даллан амирлангуй инээмсэглэх нь харагдав. ”Би ямар азтай хvн бэ”-ийм л бодол тэр vед тєрсєн дєє. Хvмvvс ч дээр хэлсэнчлэн дуу чимээ гарган, зарим нэг нь чин сэтгэлээсээ инээлдэн хєхрєлдєж байв. Хэдхэн хормын аз жаргалыг тэнд цугларсан азтай хvмvvст даллах гараараа, инээмсэглэлээрээ, гэгээн дvрээрээ бэлэглэсэн Далай лам ингээд бараа бологчдийнхоо хамтаар барилгаруу ороод явчихлаа.

Хичээлийнхээ цагийг андуурдаг будлиу зангийнхаа ачаар Далай ламыг 10-хан метрийн зайнаас хардаг юм байгаа. 5 цагаас хичээлтэй гэдгээ эртхэн санасан бол энэ vйл явдлын нэг хэсэг нь би болж чадахгvй байсан, хотын иргэдээ бие биенээ танихгvй ч гэсэн хоорондоо инээлдэн, нєхєрсєгєєр яриа єдєж, ямар нэгэн сайхан зvйлрvv хошуурахаараа нэг нэгнийгээ хойш унагаж, урагш тvлхэлгvй маш амгалан тайван байж чаддаг юм байна гэдгийг олж мэдэхгvй байх байсан. “Жаахан манараа байх заримдаа vнэхээр хэрэгтэй юм байна шvv”- гэж бодсон шигээ буцаад алхаж байхад бєєн баяр баясгалан надаар дvvрч байлаа. vгvй ээ, энэ бол эгоист зангаас vvдэлтэй, Далай ламыг харсандаа бахадсан баяр баясгалан биш байв. Харин тэр агуу хvний нvvрнээс тодрох инээмсэглэл, нин амарлингуй тєрх, бас тvvнийг ирж яваа гэсэн сурагаар нь л цугласан тэр олон хvмvvсийн сайхан уур амьсгалаар тэтгэдсэн хайранд єлгийдєєстэй баяр хєєр байлаа.

Гэртээ ирээд утасныхаа бичлэгийг харсан чинь яг тэр агшны дvр зургийг буулгаж чадаагvй, дандаа машины орой, шатаар єгсєх бараа бологчдынх нь орхимжны хормойг авсан байна билээ. Тvvнийг нvдээрээ харах гэж байгаад гартаа барьсан утсаа мартчихаж л дээ. Гэхдээ би харамсаагvй ээ. Яагаад гэвэл зураг, дvрст бичлэг дээрээс л олж хардаг тэр суут хvний тєрхийг бодитоор нь хэдхэн метрийн зайнаас нvдээрээ тольдоод, ер бусын євєрмєц мэдрэмжийг тєрvvлсэн бодит оршихуйгийнх нь тусгалыг толгойдоо, зvрхэндээ хадгалж vлдэх ёстой байсан болоод л бичиж авч чадаагvй байх гэж бодсон. Бас єєрєє єєрийгєє таньсан нэгний дулаахан инээмсэглэл, цацруулах гэрэл гэгээ нь ямар олон хvнийг нэгтгэж, байгаа газартаа ч тєдийгvй єєрийнхєє сураг тєдийхнєєр ямар олон харилцааг аврах чадалтай байдгийн бэлэн гэрч нь болсон. Хvн гэдэг амьтан хайрын бvтээл болохоороо хичнээн эмнэг араншинтай байсан ч, яаж сэтгэлийн дарамттай амьдарч байлаа ч гэсэн алтны хажуудах гууль шарлахын vргэлээр энэрэл хайрыг тээгч нэгний хажууд єєрийн эрхгvй тэнгэрлэг болж хувирдаг юм байна. Мєн хамгийн гол нь хvн бvхэн хичээвэл єєрєє єєрийгєє таньж, хvний биеийг олж тєрсєн Дээрхийн гэгээнтэн шиг болж чадна гэдгийг би мэддэг болохоороо vнэхээр сайхан байлаа. Эрдэнэт хvн хvсээд, хичээвэл чадахгvй зvйл гэж vгvй болохоор л тэр. Ийм нэгэн явдлын талаар хvvрнэн бичих хvслээ дарж чадаагvй миний тайлагналтай хамт байсан танд баярлалаа.

2011.11.10

Б.Хаш-Эрдэнэ

Бодлын аялал

Гартаа би дэлхийг барьчихсан байна. Долоон тэрбум хvнтэй, долоо биш ээ, тэрнээс ч олон гайхамшигийг сvндэрлvvлсэн, доголон цэнхэр дэлхийг атгаж байна. Доголон єнгє гэж байдаг юм аа, би єєрєє ч мэдээд гайхсан. Далай байхдаа гvн цэнхэр байж байгаад, халж, хатаж, хайлж, ууршиж, утаа болохоороо доголон болдог тэр цэнхэр єнгє… Тэгээд гарын минь алгыг хvйт оргиулан, бас халуу тєєнvvлэн хєлрvvлэн байх тэр доголон єнгєтэй гариг миний аясаар эргэлдэж байлаа. Би тvvнийг эргvvлээд л, эргvvлээд л байв. Намайг удаан хєдлєхєд дэлхий удаан эргэж, хурдан хєдлєхєд хурдан эргэж, миний хvссэн зvгрvv миний хvссэн хурдаар эргэж єгч байлаа.

Дураараа намайг эргvvлж байхад далайн ус цалгиж, тивийн дээгvvрээ даваад олон амийг тасалсангvй. Тэгэхгvй гэдгийг нь мэдсэн болоод л би хурдан, удаан эргvvлсэн хэрэг. Тэгээд ч яг vнэн хэрэг дээрээ дэлхийг би эргvvлэх биш, тvvнийг тойроод єєрєє нисэж байлаа.

Цэнхэр гаригийг эргvvлдэж ханаад би, одоо тогтож нэг сайн ажиглахаар шийдэв. Тэгтэл технологиор хаанчлагдсан шинэ дэлхий зуу зуун жилийн ємнєхтэйгєє яг ижилхэн бvтэцтэй байгааг нь хараад гайхав. Мэдээж хайлсан мєс, хагарсан газар байлгvй л яах вэ. Ерєнхий тойм, харагдах байдлаараа ижилхэн байв. Гагцхvv тийм гэж хэлэхийн аргагvй саарал єнгє л нvд жаахан халхлаад байсан шүү.

Гаригийн гадаргуй, усан далай, шороон газрууд… Тэдгээрийг ажин суухад хvvхэд наснаасаа хойш мєрєєддєг байсан газартаа бяцхан хvний биед хувираадь очиж vзмээр санагдлаа. Тэгээд По голын сав хєндийн дагуу, ємнєд Европ-т орших нэгэн гутал хэлбэртэй хуурай газрын тэртээх усан дээр орших эртний vзэсгэлэнт хотруу биеэ жижигхэн болгоод нисэн очлоо. Агаар мандал дундуур зvсэн доошлоход Дэлхийн татах хvч намайг эзэмдэж, хvйтэн агаар хацар алгадаж байснаа аажим аажмаар бvлээцэн, vvлсийн хєвєн илэлт, шувуудын жиргээ, онгоцны шунгинаан дэргэдvvр єнгєрч, нэг л мэдэхэд би Венец хотын гудамжинд харанхуй шєнєєр газардлаа.

Хэдийнэ шєнє ноёрхох энэ хотыг гэрэлтvvлэг нь амьд байлгаж байлаа. Чулуун гудамжаар хєл нvцгэн алхаж, сул даашинзны хормойг шvргэн шvргэн урагшиллаа. Миний алхах хvйтэн хирнээ цэвэрхэн чулуун замтай залгаж баригдсан эртний гоёмсог байшинг хана дагаж ургадаг мєлхєє нилэнхvйд нь бvрхэж, цаанаасаа хамтдаа байсан юм шиг гэрлэн чимэглэл тодруулна. Эсрэг талд нь усан зам урсаж, дээгvvр нь завин таксинууд мэр сэр давхиж, хаа нэгтээ таарах гvvрсийн доогуур єнгєрнє. Загас байдаг болов уу гэж гайхмаар цэвэр тунгалаг усруу тонгойж харах хvсэл сониуч зангаар хєтлєгдєн, замын зvг эргэвэл “vuoi prendere un taxi, signora?” (Хадагтай та такси авах уу) гэсэн харьж яваа насны эрийн баргил хоолой сонсогдлоо. Дуу гарсан зvгт харвал дээхэн vеийн тээврийн жолооч нарынх шиг малгай тавьж, цэнхэр богино ханцуйтай цамц, индvvдлэгтэй бор ємдыг хар шаахайтай хослуулсан нvдэнд дулаахан эрэгтэй зогсож байв. Хємсєгєє vл ялиг єргєж, миний хариултыг хvлээх аавын насны тэр хvнийг хараад, Sì grazie (Тэгье, баярлалаа) гэж хэлээд заасан завинд нь яаран суулаа. Хєндлєнгийн хvний ашгаа бодсон жирийн саналд талархаад, єєрийнхєє vзэхийг хvссэн зvйлээ мартаж, орхисондоо би єєрийгєє буруутгасангvй. Учир нь vлгэрийн юм шиг эртний vзэсгэлэнт хотын усан замаар завин дээр суугаад гоёмсог дугуй гvvрнvvдийн доогуур явж vзэх нь миний мєрєєдєл байсан юм чинь.

Хаашаа явахыг тэр хvн надаас асуухад хамгийн эртний бєгєєд vзэсгэлэнтэй буудалд очихыг хvсч буйгаа ойлгууллаа. “Тэгвэл ч нилээн явах нь дээ”-гэж итали эрэгтэй эелдэгээр хэлээд завьныхаа моторыг асаахыг завдтал, “vгvй ээ, хvн гуйа та сэлvvрдээд явбал сайнсан. Эртний Венецийн иргэд завиар явж байхаад юу мэдэрдэг байсныг єєр дээрээ хvлээн авах гэсэн юм”- гэж сандран хэллээ. Хэзээ нэгэн цагт биелнэ гэдэгт нь итгэхээсээ ч эргэлздэг байсан мєрєєдлийнхєє vйлдлийг биеэрээ мэдрээд, хийгээд явж байх нь ямар ер бусын сэтгэлийн таашаал байдгийг єнгєрєх хором мєч бvхэнд эд эс бvхнээрээ мэдэрч явлаа. Завь vл ялиг дайвалзан урагшилж, Венец хотын хамаг гоо vзэсгэлэн дэргэдvvр урсан урсан єнгєрнє…

Тог, тог гэх чимээ намайг гэнэт цочоож, нээлттэй нvдээ аниад хартал єрєєндєє суугаад, гартаа би дэлхийг биш, компютерийн хулганыг барьчихсан, цэнхэр гаригийг тойрч нисэх биш, Google map-ийн дvрсийг нь тойруулаад сууж байснаа сая мэдлээ. Гэхдээ нvдээ ахиад нээгээд харахад би Венецийн гудмаар завьтай зугаалж байв…

2011.11.20

Б. Хаш-Эрдэнэ

Миний дотор ургадаг нэгэн цэцэг

Эмзэг ягаахан сарнай миний цээжинд ургадаг

Эрхлэх насаа ардаа орхисон аашин дотор минь байдаг

Бусдын емне харагдах идэр залуу нас минь

Булбарай дэлбээнийх нь цаана бяцханаараа нуугддаг

Мэдрэмж бvрт минь тэр сарнайн тоос хvртэж

Мянган зовлон, тvмэн жаргалыг зvрхэнд минь шууд аваачдаг

Vгний ир цээж зvсэн дотогшлоход

Vхлээс наагуур хатаж, тэр цэцэг гудайдаг

Ечvvхэн ч болов хайр тээсэн харц, vг, хандлаганд

Енеех цэцэг буцаад ургачихдаг

Салхи ямар тогтворгvйг ухаарч мэдсэн бодол минь

Санаа алдахын завдалгvй енеех цэцэгтэйгээ хамт ганхчихсан байдаг

Магадгvй нэг л едер тэр цэцгийг би таслаад

Маргааш гэхэд ергестэй ишийг нь сугалж хаях байх.

Тэр едер би том хvн болно,

Тэгээд бас дотроо ахиад цэцэг тарихыг аймшигтай ихээр хvсэх биз ээ

2011.11.24

Хаш-Эрдэнэ

Гэнэт ингэж бичмээр санагдав

Нарны урьхан цацраг хvртэл сvvдэр дагуулж байхад

Надаас бас танаас гарах араншин бvхэн аятайхан байх албатай гэж vv

єрнєдийн тэнгэр Христ дагалдагчдаа хууртаж

Дорнын дээдэс Будда хvртэл дорой ноомойгоороо дуудуулж

Лалын шvтээн Аллах хvртэл дарангуйлагчаараа чичлvvлж vзсэн байхад

Дэргэдvvр зvгээр л зєрєєд єнгєрєх хvмvvсийн

Дvн шинжилгээ, магтаал, шvvмжлэл бvхэн биднийг тодорхойлох юм уу

Би єнєєдєр єєрєєрєє амьдрахгvй юм бол

Би єнєєдєр єєр шигээ байхгvй юм бол

Будант орчлонгийн энгэрт

Бусдаас ялгаагvй амьдарсан болоод

Бусдаас хамаарах гинжээр єєрийгєє хvлж байгаад

Буурал хорвоод хэн ч биш байсан шигээ

Хэн ч биш болоод буцах юм уу

Хаш-Эрдэнэ. (Giada) 2011.12.01; 16:45

2010 оны шинэ жилээр

Хєлдєж царцсан єдрvvдийн гунигийг хєєх гэж

Хєх тэнгэрээс цагаахан цас ордог

Хvйтэн євлийн жаврыг vргээх гэж

Хvн та сайхан сэтгэлтэй тєрдєг

євєл цагт сэтгэлээрээ дулаахан байхад

єндєр євс, єнгєт цэцэгстэй зуны нуга цээжинд дэлгэрдэг

Дотроо дулаан, гаднаа цоглог

vргэлж гялалзаж

єєдрєг яваарай!

Шинэ оны мэнд!